Als we het echt willen, kunnen we een kwantumcomputer bouwen

Vandaag doet Lieven Vandersypen zijn intreerede als hoogleraar aan de TU Delft. Tijdens zijn promotie-onderzoek aan de Stanford Universiteit realiseerde Vandersypen één van de eerste kwantumberekeningen en ook de meest complexe kwantumberekening tot nu toe. Van een werkende kwantumcomputer zijn we volgens alle deskundigen echter nog ver verwijderd. Vandersypen deelt de scepsis van sommigen van zijn vakgenoten niet: “Als we het echt willen, kunnen we een kwantumcomputer bouwen.”

Als er één iemand een doorbraak kan leveren, zal het de Vlaming Vandersypen wel zijn. Oorspronkelijk opgeleid als werktuigbouwkundige aan de Katholieke Universiteit Leuven, behoort hij nu al tot de wereldtop in zijn vakgebied en heeft hij zeven publicaties in Nature en Science op zijn naam staan. Sinds 2001 is hij werkzaam bij het Kavli Institute of Nanoscience van de TU Delft.

Vandersypen is een pionier in het bouwen van kwantumcomputers gebaseerd op spins. Aan de TU Delft heeft hij gewerkt aan doorbraken zoals de uitlezing en controle van individuele elektronspins in halfgeleider kwantumdots.
Daarnaast werkt hij aan grafeen, een laag grafiet van 1 atoom dik. Dit materiaal biedt interessante nieuwe mogelijkheden voor de realisering van qubits. In het persbericht over zijn intreerede zegt Vandersypen:

In de voorbije jaren hebben we in Delft alle bouwstenen voor een kwantumcomputer gerealiseerd. Het is inmiddels routine om één enkel elektron op te sluiten in een kwantumdoosje (kwantumdot), en een
tweede elektron in het doosje ernaast.

De TU Delft staat heel ver op vlak van kwantumcomputers: de Delfste onderzoekers kunnen als enige de spin van één elektron uitlezen. De spin van een elektron stelt in een qubit de toestand ‘0′ of ‘1′ voor. Verder is de TU Delft nog steeds de enige die de spin van een elektron op een gecontroleerde manier kan laten ronddraaien. Vandersypen heeft dan ook al heel wat plannen:

Dankzij deze serie experimenten zijn we nu op het punt dat het mogelijk wordt om elektronspins op een gecontroleerde manier met elkaar te verstrengelen. Dit willen we experimenteel laten zien, en erop
voortbouwen door de verstrengeling te gebruiken in demonstratie-experimenten.

Bron: persbericht TU Delft

Comments

  1. IonicaNo Gravatar" onclick="javascript:urchinTracker( wrote:

    Ha, daar was ik toevallig vandaag en het was een erg goede oratie - met een dansje en een mening.

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*

*