QED

De Wolf Foundation heeft de winnaars van de Wolf-prijs voor de wiskunde bekendgemaakt. De bekendste onder hen is David Mumford van Brown University, die theoretisch werk in algebraïsche meetkunde heeft gedaan, wat hem in 1974 de Fields-medaille opleverde. Hij deelt de prijs met Pierre Deligne en Phillip Griffiths, beiden van het Institute for Advanced Study in Princeton. De winnaars ontvangen op 25 mei hun prijs van honderdduizend dollar uit de handen van Israëls president Shimon Peres.

Mumford wordt geroemd voor:

[...] his work on algebraic surfaces; on geometric invariant theory; and for laying the foundations of the modern algebraic theory of moduli of curves and theta functions.

Mumford blijkt overigens een intellectuele duizendpoot te zijn. Na zijn werk in algebraïsche meetkunde heeft hij ook onderzoek gedaan naar computervisie, patronentheorie en neurobiologie. Het hoofd van Browns afdeling toegepaste wiskunde vertelt daarover in het persbericht van zijn universiteit:

I remember his 70th birthday party last year and it was an improbable gathering of theorists and applied scientists, people who study algebraic geometry and people who study the brain. To have such a successful and varied career is a real mark of distinction.

Ik herinner me zelf een artikel van Mumford dat ik gelezen heb voor mijn thesis. Eén passage viel mij daarin op, een illustratie van een gewoonte die geen uitzondering is bij wiskundigen, maar nergens met zoveel sérieux omschreven is (David Mumford, “On the equations defining abelian varieties. III”, Inventiones Mathematicae, Vol. 3, No. 3 (1967), p. 230):

The proof of this Proposition is a ghastly but wholly straightforward set of computations. It took me several hours to do every bit and as I was no wiser at the end —except that I knew the definition was correct— I shall omit details here.

Overigens mogen we Deligne zeker niet vergeten: deze wiskundige is van oorsprong Belg en studeerde aan de Université Libre de Bruxelles. In 1973 bewees hij de Weil-vermoedens, wat hem in 1978 een Fields-medaille opleverde. Hij werkte ook samen met grote namen als Alexander Grothendieck, Jean-Pierre Serre en David Mumford. Deligne formuleerde minstens zeven naar hem vernoemde vermoedens. De Wolf Foundation roemt hem voor:

[...] his work on mixed Hodge theory; the Weil conjectures; the Riemann-Hilbert correspondence; and for his contributions to arithmetic.

Griffiths tenslotte krijgt de Wolf-prijs voor:

[...] his work on variations of Hodge structures; the theory of periods of abelian integrals; and for his contributions to complex differential geometry.