QED

Jeffrey Shallit schreef vorig jaar op Valentijn enkele Fibonaccigedichten, of kortweg “Fibs”, op zijn blog. Het schijnt een uitvinding te zijn van Gregory Pincus (zie ook het interview met hem in The New York Times). De eerste Fib die Pincus schreef, ging als volgt:

One
Small,
Precise,
Poetic,
Spiraling mixture:
Math plus poetry yields the Fib.

Een Fib is een soort haiku, maar de opeenvolgende lijnen van een strofe hebben telkens een volgende Fibonaccigetal als aantal lettergrepen, dus 1, 1, 2, 3, 5, 8, … Het gedicht van Shallit begint als volgt:

Here
I
would like
to tell you
about a new kind
of poetry for math lovers.

In het Nederlands heb ik enkel de Fibs van Wouter Roosendaal gevonden, zoals deze:

mug
zoemt
een klap
een vlekje
en dan is het stil
dat was een heel terechte moord