Vijf feiten die je misschien nog niet over me wist

De wiskundemeisjes hebben me gevraagd om vijf voor m’n bezoekers ‘intrigerende’ en nog niet bekende feiten over mij bekend te maken en dan vijf andere bloggers aan te duiden met de vraag om hetzelfde te doen. Ik heb dit spelletje al maanden bezig gezien op andere blogs en was me al lang aan het afvragen wanneer ik nu eindelijk aan de beurt ben. Groot was dan ook m’n verbazing toen slechts iets meer dan een week na de start van mijn nieuwe blog Ionica en Jeanine me ‘aantikten’. Hier komen vijf feiten over mij:
- Net als de wiskundemeisjes heb ik een priemgetal als huisnummer. Meer nog, het is een deel van een priemtweeling, het is een onregelmatig priemgetal, een veilig priemgetal, een supersingulier priemgetal en een Pillai priemgetal. Je raadt het al, dit is een (niet zo moeilijke) opgave: bepaal mijn huisnummer.
- Ik ken π tot op 50 cijfers na de komma. Toen ik 14 was heb ik de cijfers uit m’n hoofd geleerd, in stukjes van 5. Ik ken ze nog altijd, en vanaf dat ik ze niet meer kan opdreunen, weet ik dat ik aan het aftakelen ben. Vorig jaar hoorde ik van mijn zus dat haar lerares Nederlands, die vroeger ook nog les heeft gegeven aan mij, in de klas wilde verhalen over mij vertelde. Ik zou π op 100 cijfers na de komma uit m’n hoofd kennen, beweerde ze. Dit zal ondertussen nog wel doorverteld en overdreven zijn, dus het zou me niet verbazen als er ondertussen heel wat mensen denken dat ik π tot op 1000 decimalen ofzo ken. Hierbij dus een rechtzetting: ik ken er maar 50.
- Ik schreef m’n eerste computerprogramma toen ik 10 was. Het berekende de datum van Pasen in een willekeurig jaar. Deze berekening hangt van de maanstand af. Ik weet niet meer welk algoritme ik gebruikte en ik heb het programma niet meer. Ik schreef het in GW-Basic, dat ik zelf had geleerd door de handleiding die bij onze computer zat te lezen. Dankzij dezelfde handleiding heb ik ook Engels geleerd. Daarna programmeerde ik Conways Game of Life, toverde de fraaie Mandelbrotverzameling op het computerscherm, berekende priemgetallen en deed nog vele andere leuke dingen. De computer toonde me een hele nieuwe wereld.
- Ik ben een groot muziekliefhebber. Stef Bos om zijn contemplatieve teksten (“Ben ik wie ik zijn wou, is het dit wat ik zocht?”), Coldplay omdat hun muziek op het eerste gehoor ‘te af’ is maar bij elke luisterbeurt breekbaarder en emotioneler blijkt te zijn, U2 omdat ze me de kriebels geven (neem nu “The first time”), Jeff Buckley om zijn magistrale cover van Leonard Cohens “Hallelujah”, Cat Power die mij met haar zwoele en breekbare stem en piano doet smelten (vooral in haar wondermooie maar veel te korte cover van The Velvet Underground “I found a reason”), Muse om hun energieke uitspattingen, The Veils om de mooie herinneringen aan de tijd dat ik mijn vriendin leerde kennen, Gorki en Tom Barman om hun duet “Ik ben aanwezig”, de mooie Emiliana Torrini, die ik ooit interviewde, om haar engelenstem, Faithless om hun onbekende nummers die veel beter zijn dan hun hits, Live die in “Lightning crashes” de cyclus van het leven op een intrigerende manier beschrijven, Pink Floyd die ik veel te laat heb leren kennen, Sparklehorse en Thom Yorke van Radiohead die een ijzingwekkende cover van Pink Floyds “Wish you were here” konden maken, en Beethoven die mij met het eerste deel van zijn Appassionata (Pianosonata 23 in F minor, opus 57) alles kan doen vergeten. Zoals je misschien al gemerkt heb, ben ik ook geobsedeerd door covers. In een vorig leven werkte ik nog mee aan Second Hand Songs, een website die zo volledig mogelijke informatie over covers en samples van muziek bijeenzoekt.
- Ik heb een ongebreidelde interesse. Ik heb de laatste drie jaar van mijn middelbare studies getwijfeld wat ik aan de universiteit wilde studeren. Mijn opties waren: burgerlijk ingenieur, wiskunde, fysica, informatica, filosofie, psychologie en romaanse talen. Het is het eerste geworden omdat je als ingenieur een brede basisopleiding krijgt in wetenschappen en wiskunde. Als optie koos ik voor computerwetenschappen. Mijn thesis ging over het automatisch bepalen van de betekenis van een dubbelzinnig woord in een Engelse zin. Daarna kwam ik tot de constatatie dat ik na vijf jaar studeren nog niet genoeg naar mijn voldoening wist en toen begon ik aan de studie filosofie. Ondertussen weet ik dat ik nooit genoeg zal weten. Hoewel ik geen 100 boeken per jaar lees zoals Lorenz, koop ik wel heel veel boeken en probeer ik de meeste binnen de twee jaar na aankoop te lezen, wat me niet altijd lukt.
Vijf anderen van wie ik graag vijf ‘intrigerende’ feiten hoor die ik nog niet weet, zijn:
Ezelsbruggetjes voor getallen at QED on 14 Feb 2007 at 2:18 pm
[...] Ik vond dit grappig omdat ik net dezelfde ervaringen heb: ik heb meestal geen probleem om de cijfers van ‘betekenisvolle’ getallen te onthouden (bijvoorbeeld van π, e, √2, √3 of perfecte getallen) en ik onthoud andere feiten of zelfs andere getallen door verwijzingen naar de cijfers van die getallen die ik uit mijn hoofd ken. Zo kan ik helemaal geen telefoonnummers onthouden, tenzij ik er een wiskundig betekenisvolle rij in zie. Van zodra ik zo’n verband zie, vergeet ik dat telefoonnummer meestal nooit meer. [...]
Mooie plaatjes voor de schoonheidssalon at QED on 13 Oct 2007 at 6:07 pm
[...] berekenen maanstand: Ik weet nog altijd niet welk algoritme ik daarvoor gebruikt heb. [...]
Bedankt voor de bevestiging at QED on 13 Oct 2007 at 6:08 pm
[...] cijfers als huisnummer: Kan een huisnummer uit iets anders dan cijfers bestaan? Mijn huisnummer is overigens een priemgetal. [...]
Filosofie voor elke dag on 26 Jan 2008 at 4:07 pm
Muziek voor mijn neuronen…
Elise vraagt zich af naar welke muziek ik luister tijdens mijn werk. Bij haar is dat werk programmeren, bij mij schrijven, maar uiteindelijk komt dat op hetzelfde neer, enkel met een ander type lezer. Omdat ze het zo vriendelijk vraagt, wil ik daar wel…
Filosofie voor elke dag on 18 Aug 2008 at 10:52 pm
Zeven blogprijzen…
Blogger Bruno Peeters heeft mijn blogs De conceptuele ingenieur en QED de Brillante premio weblog award gegeven. Hij nomineerde zeven bloggers, die elk ook zeven andere bloggers moeten nomieren. Het is een teken van erkenning en voor minder bekende blo…